Kur'an, Hristiyanların İsa'yı "ilahlaştırdığını" mı düşünüyor?
Yahudiler bir zamanlar İsa'ya, "Kendini Tanrı yapıyorsun" demişlerdi (Yuhanna 10:33); Yahudilerin gerçek kralı olan İsa'nın, örneğin kendisini "Epifanes", yani Tanrı'nın tezahürü olarak adlandırmayı seven IV. Antiyohos gibi ya da MÖ 44'te ölümünden sonra "ilahi" ( İmperator Julius Caesar Divus ) olarak adlandırılan Julius Caesar gibi putperest bir kral gibi davrandığına inanıyorlarmış gibi yapıyorlardı. İskenderiyeli Yahudi Philo, MS 41'den kısa bir süre sonra Legatio ad Caium adlı eserinde bu saçmalığa kendi üslubuyla şöyle yanıt verdi : "Tanrı, bir insanın Tanrı olmasından ziyade kendini bir insana dönüştürmeyi tercih eder"—bu, Roma'da İmparator Gaius Caligula'nın Jüpiter kılığına girerek kendini sergilediği şok edici sahneye atıfta bulunuyordu [1]. Her şey söylendi, Philo, halkını ziyaret edecek bir Tanrı'ya dair Yahudi umuduna gönderme yapıyor ve açıkça İsa'nın öğrencilerinin söylediklerini duymuştu.
"Kendini Tanrı ilan etmek" (pagan geleneğine göre) suçlamasına karşılık İsa, tek Tanrı tarafından kutsanmış olduğunu söyler. "Kutsanmış-mübarek kılınmış" kelimesini kullanır; bu kelimenin kökü QDSh, kutsal mekanı ifade eder [2]. Kutsal mekan, dua yeri, Tanrı'nın varlığını gösterdiği yerdir. İsa'nın Adanma Bayramı sırasında söylediği bu cevap, anlam bakımından oldukça ağırdır:
“Babanın kutsadığı [kök QDSh] ve dünyaya gönderdiği kişiye,
"Küfür ediyorsunuz" diyorsunuz (Yuhanna 10:36 ) .
Başka bir vesileyle İsa, insanların kendisine inanmasını engelleyen şeyin aşırı dünyevi yargılar olduğunu açıklıyor:
“Siz kendi bedensel doğanıza göre hüküm veriyorsunuz;
Ben hiçbir insanı yargılamam.
Ancak, eğer ben öyle değerlendirirsem,
Tahminim doğru!
Çünkü yalnız değilim!
“Ama ben ve beni gönderen Babam!” (Yuhanna 8: 15-16 )
Bütün bunlar, İsa'nın "İbn" yani Oğul olduğu ve Tanrı'da Yaşam olduğu anlamına gelir. Dahası, Arap dilbilimcilerinin de bildiği gibi, "Allah" çoğul bir kelimedir. Yine de O birdir. İsa, insanlar arasında Tanrı'nın elçisidir (rasul); yeryüzünde Baba'nın "sureti"dir ve O'nu bize tanıtır. Eğer Tanrı gerçekten yaşıyorsa, kendi içinde sınırlı kalmaz; kendini gerçekten açığa vurmayı arzular. Sadece emir vermek istemez; kendini iletmeyi arzular. Şimdi şöyle yazılmıştır: "Kutsal Ruh'un yardımı olmadan kimse 'İsa Rab'dir' diyemez" (1 Korintliler 12:3). Tanrı'da olan bu Yaşamdan bir şeyler deneyimlememizi sağlayan Kutsal Ruh'tur (kutsal nefes).
[1] PHILON d’Alexandrie, Légation à Caïus, trad. Delaunay, Paris, Didier, 1870, p.310 (§ 118).